Lecyrelina

Jedną z powszechnie stosowanych metod leczenia akromegalii jest resekcja guza przysadki mózgowej. Jednakże niektórzy pacjenci mogą nie być w stanie całkowicie usunąć gruczolaków hormonu wzrostu przysadki po operacji, co powoduje, że poziom hormonu wzrostu (GH) w surowicy nie osiąga normalnych wartości. W tym momencie odegrał kluczową rolę. Może specyficznie oddziaływać na przedni płat przysadki mózgowej i ściśle wiązać się z receptorem somatostatyny (SSTR2/SSTR5). To połączenie jest jak precyzyjny klucz otwierający drzwi do hamowania wydzielania hormonu wzrostu, bezpośrednio hamując proces syntezy i uwalniania hormonu wzrostu.

Tymczasem może również zmniejszać produkcję insulinopodobnego czynnika wzrostu-1 (IGF-1) w wątrobie. IGF-1 jest ważnym mediatorem dalszych skutków hormonu wzrostu, a spadek jego poziomu może skutecznie blokować nadmierną stymulację hormonu wzrostu w tkankach w całym organizmie. Badania wykazały, że po 12 miesiącach standaryzowanego leczenia produktem odsetek pacjentów ze stężeniem GH w surowicy poniżej 1 μg/L może sięgać 56%, a odsetek pacjentów, u których poziom IGF-1 powraca do normy może sięgać 68%. To w pełni pokazuje znaczącą skuteczność produktu w kontrolowaniu poziomu hormonów u pacjentów z resztkową lub nawracającą akromegalią po operacji.

W niektórych przypadkach akromegalii z dużą objętością guza lub dużą inwazyjnością bezpośrednia operacja często wiąże się ze znacznymi trudnościami i ryzykiem. Duża objętość guza może uciskać ważne struktury nerwowe i naczyniowe wokół niego, zwiększając ryzyko urazu chirurgicznego; Silna inwazyjność powoduje, że granica pomiędzy guzem a otaczającymi go tkankami jest niejasna, co utrudnia jego całkowite usunięcie. W tym przypadku przedoperacyjne-leczenie wstępnelecyrelinastał się mądrym wyborem. Octan lanreotydu może regulować środowisko wzrostu komórek nowotworowych i spowalniać tempo ich proliferacji poprzez hamowanie wydzielania hormonu wzrostu. Długotrwałe stosowanie może również indukować apoptozę komórek nowotworowych, prowadząc do stopniowego zmniejszania objętości guza. Stwarza to nie tylko korzystniejsze warunki do przeprowadzenia operacji, zmniejsza trudność operacji, ale także zmniejsza uszkodzenia otaczających tkanek podczas zabiegu, poprawiając skuteczność i bezpieczeństwo operacji.

Radioterapia to kolejna ważna metoda leczenia akromegalii, ale czas jej wystąpienia jest stosunkowo powolny:, zwykle potrzeba kilku miesięcy lub nawet lat, aby zaobserwować znaczące efekty terapeutyczne. W trakcie długiego okresu przejściowego radioterapii stan pacjenta może się nadal pogarszać, a różne objawy mogą się nasilać. Potrafi szybko zadziałać i skutecznie kontrolować objawy pacjenta w okresie przed rozpoczęciem radioterapii. Może szybko obniżyć poziom hormonu wzrostu i IGF-1 w surowicy, złagodzić objawy, takie jak przerost dłoni i stóp oraz bóle stawów, zapobiec dalszemu pogarszaniu się stanu, zyskać czas na radioterapię i poprawić ogólną skuteczność leczenia.

W przypadku niektórych pacjentów z zaawansowanymi i nieresekcyjnymi, wysoko/umiarkowanie zróżnicowanymi nowotworami przewodu pokarmowego, trzustki i neuroendokrynnymi, głównym celem leczenia jest wydłużenie czasu przeżycia wolnego od progresji (PFS) i poprawa jakości życia. Wywiera działanie przeciwnowotworowe-za pośrednictwem wielu mechanizmów. Może wiązać się z receptorami somatostatyny (SSTR2/SSTR5) na powierzchni komórek nowotworowych, pośredniczyć w zatrzymaniu cyklu komórkowego i utrzymywać komórki nowotworowe na określonych etapach cyklu komórkowego, zapobiegając ich dalszej proliferacji i podziałom. Tymczasem może również indukować apoptozę komórek nowotworowych i sprzyjać ich śmierci. Ponadto octan lanreotydu ma również działanie przeciwangiogenne, ponieważ może zmniejszać ekspresję czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF).

VEGF jest kluczowym czynnikiem promującym angiogenezę nowotworu, a jego zmniejszona ekspresja ogranicza tworzenie się naczyń krwionośnych nowotworu, odcinając w ten sposób szlaki dostarczania składników odżywczych i wydalania produktów przemiany materii przez nowotwory, hamując wzrost nowotworu i przerzuty. Badanie III fazy CLARINET jest ważnym badaniem klinicznym, które wykazało, że mediana czasu przeżycia wolnego od progresji wyniosła 32,8 miesiąca w grupie pacjentów leczonychlecyrelina, podczas gdy mediana czasu przeżycia wolnego od progresji w grupie otrzymującej placebo wyniosła zaledwie 18,0 miesięcy. Różnica między obiema grupami jest wysoce istotna statystycznie (HR=0.47, P<0.001), which fully demonstrates the significant advantage of lanrelitide acetate in prolonging progression free survival in patients with unresectable high/moderately differentiated gastrointestinal and pancreatic neuroendocrine tumors.

Objawy zespołu nowotworopodobnego poważnie wpływają na jakość życia pacjentów, a skuteczna kontrola tych objawów ma kluczowe znaczenie dla poprawy przeżycia pacjentów. Efekt kontroli objawów związanych z zespołem rakowiaka jest znaczący, a wskaźnik kontroli wynosi ponad 80% w przypadku takich objawów, jak biegunka i uderzenia gorąca. Zmniejsza poziom hormonów, takich jak serotonina i bradykinina, które powodują zespół nowotworopodobny, poprzez hamowanie wydzielania komórek nowotworowych, łagodząc w ten sposób objawy, takie jak uderzenia gorąca i biegunka. Po leczeniu produktem pacjenci mogą odczuwać znaczną redukcję objawów, znaczną poprawę jakości życia oraz są w stanie lepiej angażować się w codzienne czynności i interakcje społeczne.

Do guzów neuroendokrynnych trzustki przewodu pokarmowego zalicza się również niektóre guzy czynnościowe, takie jak insulinoma, gastrinoma itp. Guzy insulinowe mogą nadmiernie wydzielać insulinę, powodując u pacjentów objawy hipoglikemii, takie jak kołatanie serca, drżenie rąk, pocenie się, głód, a w ciężkich przypadkach nawet śpiączka. Gastrinoma wydziela duże ilości gastryny, która stymuluje wzrost wydzielania kwasu żołądkowego i powoduje wrzody trawienne, prowadzące do takich objawów, jak bóle brzucha, wzdęcia, nudności i wymioty. Może hamować nadmierne wydzielanie hormonów przez te funkcjonalne komórki nowotworowe, łagodząc w ten sposób powikłania, takie jak hipoglikemia i wrzody trawienne. U pacjentów z insulinoma octan lanreotydu może zmniejszać wydzielanie insuliny, utrzymywać prawidłowy poziom glukozy we krwi oraz zmniejszać częstotliwość i nasilenie epizodów hipoglikemii; U pacjentów z gastrinoma może zmniejszać poziom gastryny, zmniejszać wydzielanie kwasu żołądkowego, wspomagać gojenie wrzodów trawiennych i łagodzić objawy, takie jak ból brzucha.